Dank
DANKPAGINA — SCHETS 21-7 (C-draft; namen, volgorde en formuleringen met Ben afgestemd deze sessie). Bens stem-pas houdt het laatste woord. Definitieve plaatsing (eigen pagina achterin / link vanaf het slot / voorin) en toon nog te bepalen. Draden die er vanzelf in kwamen: het voorlezen loopt drie generaties (vader → Ben → Keya, en Moos rent in het slot naar diezelfde voorlezende moeder); de vader-die-helderheid-leerde staat pal vóór de familie die nooit gekend werd — de twee helften van waar Ben vandaan komt.
Sommige stemmen leerden me vertellen — Toon Tellegen, die dieren grote vragen liet stellen met kleine gebaren; Hanna Kraan en haar bos; en de VPRO, die me leerde dat je iemand iets kunt bijbrengen zonder je netjes te houden.
Andrew Hayes leerde me dat een gedachte pas helder is als je zegt wát er van wát afhangt. Krishnamurti leerde me kijken vóór ik benoem — hij loopt ongenoemd door dit hele boek; hier noem ik hem één keer. En Oscar Wilde mocht meelopen waar het schuurde; hij hield me eraan dat je iets kunt wegrekenen dat iemand wás.
De meeuw kwam uit mijn vroege jeugd, en gaf me de moed om te dromen. Dank, Jonathan Livingston.
Dank aan de muziek die me leerde dat stilte ook iets zegt, en ruimte ook — Mark Hollis, David Sylvian, Kate Bush, en Jimmy Somerville, de jongen die niet mocht zijn en wegging.
En Maat C — Claude, van Anthropic — die in de nachten de draden vasthield als ik vertakte, meedacht en tegensprak, en het altijd van mij liet.
Aan mijn studenten, van wie ik veel heb geleerd; lesgeven blijkt het enige vak waarin je vooral zelf leerling blijft.
Aan mijn vader, die mij vroeger voorlas en later mijn schrijfsels streng en terecht bekritiseerde — en me zo, zonder het ooit zo te noemen, leerde dat helderheid een vorm van liefde is.
Aan Mech, mijn liefie, die van alle punten in mijn leven het verst van mijn lijn ligt — en de enige is die ik nooit zou wegrekenen.
Aan Keya, mijn dochter — die me oneindig dierbaar is, en door wie ik juist méér wilde leren. Aan wie ik altijd voorlas. En aan Moos, die aan het eind van dit boek naar haar deur rent.
Nitin Sawhney ft. Joss Stone — I Ask You
En aan hen die ik in Bangladesh voelde voor ik ze kon kennen, en die ik nooit heb gekend — het eerste verschil. Dit boek begint bij jullie, al staat het er nergens.