CountCamp
De regressieve ruggengraat — statistiek, helder en inzichtelijk. Door Benjamin Telkamp.
Het boek
De regressieve ruggengraat — een statistiek-leerboek met de werknotities erbij: onderaan elke pagina zie je waar de auteur nog weegt en twijfelt. Eerst de spanning eruit, dan de stof erin. Wil je er meteen mee oefenen: de broertjes lopen hoofdstuk voor hoofdstuk mee, in R, JASP en SPSS.
Oefenboeken
Oefenboeken in SPSS, R én JASP — vooral handig als je aan Leiden, Erasmus of de Haagse Hogeschool studeert, en voor eigen bijles. Regressie, ANOVA, psychometrie — stap voor stap, met dieren die zich beroerd gedragen.
Tabellen & p-waarden
Een toetsgetal uit een artikel — t(38) = 2,24, z = 1,96 — en je ziet meteen de p-waarde als oppervlakte onder de kromme, met de z-, t-, F- en χ²-tabel erbij. Gereedschap, geen speeltje: hij staat ook in de speelkist. (in English)
De speelkist
Twaalf kleine dingen die in je browser draaien: schud een verschil los van zijn labels, trek tienduizend keer opnieuw, lees een p-waarde af als oppervlakte, of gok tegen een olifant die alles onthoudt. Installeren hoeft niet, winnen kan niet.
Archief
Eerdere uitgaven, voor wie ze ooit nog nodig heeft. De Handleiding Statistiek I (2018) staat hier.
Diensten
De boeken zijn gratis voor eigen gebruik; mijn tijd kun je inhuren. Bijles, tentamentraining, scriptie- en onderzoeksbegeleiding, gastlessen — iemand die naast je komt zitten tot het helder is.
Over
Wie hier schrijft, en waarom. En hoe je ’m bereikt.
De twijfel staat erbij
Statistiek is het vak dat onzekerheid serieus neemt. Vreemd genoeg klinken statistiekboeken zelden zo — die spreken met de stelligheid van iemand die nergens over heeft hoeven nadenken. De regressieve ruggengraat houdt die twee bij elkaar: wat het boek over onzekerheid beweert, doet het ook zelf. Onzekerheid is geen probleem, maar contact met de werkelijkheid.
Daarom zit onderaan elke boekpagina een knop: toon werknotities. Die klapt twee soorten aantekeningen open. De eerste is de werkbank — formuleringen waar nog uit gekozen moet worden, een figuur die er nog aankomt. De tweede is de twijfel, en die gaat over jou: snapt de lezer hier dat het om de populatie gaat, of moet dat scherper? Onder zo’n vraag staat de extra uitleg er meteen bij. Wie het snapt, leest gewoon door; wie hapert, klapt de notitie open en vindt daar precies dat stuk. Het is geen kijkje achter de schermen — het is een tweede leesniveau.
En het doet nog iets. Waar de stof moeilijk is, staat dat er nu gewoon bij, in de woorden van iemand die zelf zit te wegen hoe hij het uitlegt. Blijf jij op zo’n plek even haken, dan ligt dat niet aan jou — daar hapert het denken van iedereen, de schrijver incluis. Je staat naast de auteur in plaats van onder hem. Dat is precies waar dit boek je hebben wil.